Дар бораи филм
Дар як соҳили дурдасти бекас гурӯҳи иборат аз сездаҳ нафар истироҳат мекунад. Дар канори тропикӣ онҳо ҷасади зани мурдаро меёбанд ва аз ин лаҳза ба баъд ҳодисаҳои фароҳисӣ (паранормалӣ) рух медиҳанд. Ҳоло идиллияи истироҳати ором ба даҳшати пайвастаи ваҳшатнок табдил меёбад. Одамон бо суръати даҳшатнок пир мешаванд. Масалан, кӯдаки шашсола дар як лаҳза ба марди калонсол табдил меёбад. Ба ҳамин суръат истироҳаткунандагон девона мешаванд, зеро дигар худи худро намешиносанд. Аммо кӣ дар паси ин даҳшат меистад ва чаро маҳз ин одамонро интихоб кардааст? Дар асоси романи графикии «Қалъаи регӣ»-и П.О. Леви сохта шудааст.