Дар бораи филм
Ба Даня Белих аз кӯдакӣ мегуфтанд, ки футбол кори занон нест, аммо ӯ бо вуҷуди ин капитани як дастаи футбол шуд. Аммо ногаҳон дастаи ӯро бастан мехоҳанд. Онҳоро танҳо ғалаба наҷот дода метавонад. Ва Даня тасмим мегирад, ки дӯстони кӯдакии худро, ки боз дар мактаб бо ҳам футбол бозӣ мекарданд, гирд орад. Ин кор он қадар осон нест, боз ҳам мураббӣ — як «ситораи» собиқ бо мушкилот, ки футболи занонаро аслан футбол намеҳисобад... Аммо духтарҳо бо гузоштани бешубҳагии худ ба худ, вазни изофа ва мушкилоти ҳаёти шахсӣ ба курсии захира, на танҳо дар варзиш, балки дар зиндагӣ низ барои ғалаба мубориза мебаранд.