Дар бораи филм
Маша бо падараш ба сафари тобистонӣ бо автохона меравад. Се сол пеш модар ва падар ба духтарашон ваъда дода буданд, ки бо ҳам бештар вақт мегузаронанд ва акнун сафар ба табиат анъанаи оилавӣ шудааст. Аммо Маша аллакай калон шудааст ва ба ӯ дилгир аст, ки бо волидайн ин қадар вақт мегузаронад. Рӯҳи наврас ба саргузаштҳои нав мекашад, аммо калонсолон инро тамоман намефаҳманд. Яке аз таваққуфгоҳҳо дар роҳи оила кемпинг мешавад. Дар ҳамон ҷо автобусе, ки наврасонро ба лагери тобистона мебарад, таваққуф мекунад. Маша бо яке аз духтарон шинос мешавад. Аз рӯи тасодуфи хушбахтона, номи ӯ низ Маша аст ва вай тамоман намехоҳад ба лагер равад. Духтарон дудила нашуда, ҷойҳояшонро иваз мекунанд: Маша ба лагер меравад, «Машаи дигар» бошад ором ба хона бармегардад.
