Дар бораи филм
Достон дар бораи бародарони дугоникест аз оилаи баҳрдорони меросӣ. Падарашон – капитани далери баҳрӣ – орзу дорад, ки писаронаш омӯзишгоҳи ривоятии Нахимовро хатм карда, силсилаи оилавии баҳриро идома диҳанд. Аммо худи писарон тамоман дар бораи хидмати баҳрӣ фикр намекунанд. Мисли аксари наврасони муосир, онҳо танҳо шодӣ ва пули осон мехоҳанд. Ин хоҳишҳо қаҳрамононро ба гурӯҳи як «сардори» ҷавонони маҳаллӣ мебарад, ки бидуни дастгирии омӯзишгоҳи худ баромадан аз он барояшон хеле душвор хоҳад буд.
