Дар бораи филм
Пас аз даҳ соли издивоҷ, шавҳару зан тасмим мегиранд, ки талоқ гиранд. Тақсими молу мулк ва раванди талоқ бидуни ҳеҷ ҷанҷол мегузарад. Ҳарду мефаҳманд, ки талоқ ягона роҳи баромад аз издивоҷи ноком ва тӯлонӣ аст, ки дар он ҳар яке аз онҳо фикр мекунад, ки имкониятҳои худро пурра амалӣ накардааст ва ин қарори душвор такон ба зиндагии нав ва орзуҳои фаромӯшшуда хоҳад дод. Аммо танҳо пас аз талоқ онҳо мефаҳманд, ки ин ҳама танҳо як хаёлот буд ва дар ҳақиқат мушкилот на дар издивоҷ буд.