Дар бораи филм
Достонҳои дилгудоз дар бораи мардон ва занон, ки зиндагии худро бо ҳам пайвастаанд — баъзе солҳо, баъзе як соат, баъзе панҷ дақиқа. Ҳикояҳои ҳаётӣ, ки дар хона дар ошхона, дар купе бо бегонагон, дар такси садо медиҳанд, ё дар дафтарчаи ёддошт ҳамчун хотира боқӣ мондаанд, зеро агар эҳсосот ҳақиқӣ ва самимӣ бошад — он абадист. Лаҳзаҳои вохӯриҳои аҷиб ва ҷудошавии талх, ки дар онҳо чизи ошноеро дидан мумкин аст.