Дар бораи филм
Максим Минаев олими ҷавон ва бениҳоят боистеъдод аст, ки дар остонаи кашфи бузурге қарор дорад, ки метавонад барояш ҷоизаи Нобел биёрад. Дар пайи шӯҳрат ва мукофот Максим дар болои худаш озмоиши хатарнок мегузаронад ва ба андозаи як пробиркаи оддӣ хурд мешавад. Дар вазъияти душвор монда, қаҳрамони асосӣ мефаҳмад, ки бо мушкилоти худ танҳо мондааст — духтари дӯстдоштааш ӯро тарк кардааст, дӯсти беҳтаринаш хоин баромад. Танҳо писарбачаи 12-солае, ки ба аробаи маъюбон баста шудааст, ба ёрии қаҳрамон розӣ мешавад.