Дар бораи филм
Мона ва Робби ҷуфти ҷавони ошиқанд. Робби ба наздикӣ кори орзуиашро ёфт ва онҳо ба хонаи васеъ, вале нисбатан кӯҳна кӯчиданд. Дар асл, он бешубҳа ба таъмир эҳтиёҷ дошт. Ба ғайр аз ин, ҳамсояҳои паси девор доимо ҷанҷол мекунанд ва гиряи кӯдак шунида мешавад... Ва аз ҳама муҳимаш, Мона ногаҳон аз тарси шабона азоб кашиданро сар мекунад, ки ҳар бор, вақте вай мехобад, қавитар мешавад. Робби бисёр мехоҳад оилаи ҳақиқӣ барпо кунад, аммо Мона танҳо дар бораи он фикр карда метавонад, ки бо ӯ чизе дуруст нест. Дар ниҳоят мушкилоти вай аз идора баромада мераванд. Духтар боварӣ дорад, ки ӯро деве азоб медиҳад, ки мехоҳад ба кӯдаки таваллуднашудаи ӯ расад. «Кошмар» — филми даҳшатнок дар бораи зани ҷавоне, ки худдориашро гум мекунад, вақте хобу воқеият ҷои якдигарро иваз мекунанд.