Дар бораи филм
Писари сардор Маракуда бояд ҷанговари ҳақиқӣ шавад, аммо як мушкилӣ вуҷуд дорад — ӯ тамоман шикор карданро намедонад. Ба сафар ба ҷангали асроромез рафта, ӯ бо мурғи муқаддас Тинк вохӯр мешавад, ки ба ӯ қобилияти аҷиби фаҳмидани забони ҳайвонот ва паррандаҳоро мебахшад. Ҳамроҳ бо Тинк ӯ бояд саргузаштҳои ҳаяҷонангезро аз сар гузаронад, бо мавҷудоти аҷибтарин дӯст шавад ва муаммоҳои ҷангалро ҳал кунад. Аммо муҳимтарин чиз — омӯхтани гӯш кардан на танҳо ба ҷаҳони атроф, балки ба худаш аст.