Дар бораи силсилафилм
Дар охири солҳои 1970-ум, дар як шаҳраки хурди вилоятӣ, духтарони Манюня ва Нарине ҳаёти шоду хуррам ва пур аз саргузаштро мегузаронанд. Рӯзҳои онҳо пур аз шӯхӣ, дӯстӣ, аввалин ташвишҳои кӯдакона ва сӯиандешиҳои хандаовар аст, ки дар онҳо ҳамеша калонсолон ҳам ҷалб мешаванд: Ба-и сахтгир, вале меҳрубон, падар Миша, волидони Нарине — Надя ва Юра. Ба ин гурӯҳ хоҳари хурдии Нарине — Каринка-«метеор» ва «қурбони» абадии ӯ Рубик мепайванданд, ки саргузаштҳоро боз ҳам ғайричашмдоштар мекунанд. Аз кӯшиши рому кардани баччагурба ва таъмири мошин то бозии «калонсолон» ва намоишномаҳои театрии худашон — духтарон дӯстӣ, ҳамдигарфаҳмӣ ва масъулиятро меомӯзанд. Шӯхиҳои онҳо аксар вақт ба дарсҳои хандаовар ва баъзан ибратомӯз табдил меёбанд, аммо муҳимтарин чиз ин аст, ки Манюня ва Нарине ҳамеша якҷоя мемонанд ва кӯдакии худро ба афсонаи ҳақиқӣ табдил медиҳанд.
