Дар бораи силсилафилм
Хуш омадед ба иморати боҳашамат. Онро Тревор нигоҳубин мекунад. Ӯ ҳаёти ҳаррӯзаи худро воқеан лаззат мебарад ва худро ҳақиқатан хушбахт ҳис мекунад. Чунин менамояд, ки ҳеҷ чиз наметавонад ба қаҳрамони асосӣ монеъ шавад! Аммо маҳз дар чунин лаҳзае, ки сабабе барои ташвиш нест, воқеаҳои девонавортарин рух медиҳанд. Масалан, Тревор бо душмане рӯ ба рӯ мешавад, ки ҳаёти ӯро аз бунёд вайрон мекунад ва ӯро водор месозад, ки бо чизи вазнинтаре мусаллаҳ шуда, ба муборизаи бо душман дарояд. Рақиби ӯ дар набарди барои оромӣ - занбӯри асал аст! Ин меҳмони даъватнашудаи безоркунандаи ҳамеша ғуррос зананда ва тасалломнопазир дар хонаи қаҳрамони асосӣ ҷаҳаннами воқеӣ барпо мекунад. Ӯ бо ҳар чизе, ки дар даст меояд, аз асбобҳои хӯрокхурӣ то олотҳое, ки Тревор бо онҳо мошинашро таъмир мекунад, мусаллаҳ мешавад. Иморати қаҳрамони асосӣ ба майдони ҳақиқии набард табдил меёбад. Қаҳрамони асосӣ бар зидди он нест, ки ҳамаашро нобуд кунад, то ҳашароти манфури худро аз хона бадар кунад.