Дар бораи филм
Олимон изҳор мекунанд, ки майнаи инсон танҳо даҳ ё понздаҳ фоиз истифода мешавад. Ва мардум ба ин бовар карданд. Нависандагон, олимон, муҳаққиқон дар ҳар фурсати мувофиқ тахминҳо мекунанд дар бораи он, ки "агар инсон майнаи худро пурра истифода барад, чӣ кор карда метавонад?" Идора кардани тамоми узвҳои худ? Хондани фикри дигарон? Ҳаракат додани ашё бо қувваи ирода ё нигоҳ? Идора кардани вақт? Тақсим кардани ҳар чиз ба атомҳо? Дар ин филм, коргардони машҳури фаронсавӣ Люк Бессон мекӯшад ба ин савол ҷавоб ёбад: инсон бо истифодаи сад дар сад майнааш ба чӣ ноил шуда метавонад? Оё абарбашар мехоҳад ҳамаи мардуми Заминро ба итоати худ дарорад, ё аз эҳсосоту ҳиссиёт асаре ҳам намемонад? Оё ӯ мехоҳад дониши навро бо ҷаҳон тақсим кунад ё ин корро ба наслҳои оянда вогузор мекунад?..
