Дар бораи филм
Дар маркази сюжет наҳанги кӯҳонадор қарор дорад, ки ба соҳили уқёнус партофта шудааст. Гурӯҳи бузурги ихлосмандон фавран ба наҷоти ин ҳайвони азим машғул мешавад. Онҳо бо кӯшишҳои муштарак мекӯшанд, ки нагузоранд ин ширхӯр талаф шавад ва ҳамзамон ҳарчи зудтар роҳи баргардонидани онро ба уқёнус пайдо кунанд. Коргардони фаронсавӣ Жан-Албер Льевр таърихи ин наҳанги алоҳидаро ҳамчун чорчӯба барои ҳикоя дар бораи ҳамҷинсонаш, одатҳо ва қобилиятҳои ҳайратангези онҳо истифода мебарад. Масалан, дар зери об муошират кардан ва суруд хондан. Льевр бо тасвирҳои аҷиби ҳаёти зериобӣ, ки дар саросари ҷаҳон гирифта шудаанд, ҳикояро тасвир карда, тамошобинро ба сафари бемислу монанди аудиовизуалӣ мекашад. Мувофиқи нияти коргардон, овози берун аз кадр ба худи наҳангҳо тааллуқ дорад, ки аз забони худ дар бораи худ нақл мекунанд. Дар монологи ҳайвон ҷои махсусро муносибат бо инсон ишғол мекунад — инсоне, ки ба ин мавҷудот мусибатҳои зиёде овардааст.