Дар бораи филм
Ян кор надорад, ӯ ҳеҷ гоҳ аз шаҳри худ берун набаромадааст, аммо ҳамеша орзуи сафар карданро дошт. Вақте ки ба ӯ имконияти аҷиби коршиноси роҳнамои мӯҳтарам шудан пеш меояд, чунин менамояд, ки ин фурсати тамоми умраш аст. Аммо шодмонӣ зуд ба даҳшат табдил меёбад: сардораш ба ӯ супориш медиҳад, ки дар се рӯз 40 маконро дар Марракеш зиёрат ва баҳогузорӣ кунад. Он чи кори орзуӣ менамуд, ба саргузашти сарсомоваре пур аз ногаҳонӣ ва хатар табдил меёбад. Дар Марракеш ҳатто ҳаммом метавонад казиноии пинҳонӣ бошад, роҳнамои зебо бошад — дуздизани осори қадимӣ. Барои зинда мондан ва нигоҳ доштани кораш, Ян бояд роҳзанон, мафия, полис ва сардори худро мот кунад.