Дар бораи филм
Антонио Прието қарор мекунад, ки тобистонро дар кӯҳҳои наздикии Малага гузаронад. Дар он ҷо ӯ умед дорад, ки оромӣ ва илҳом барои навиштани романи нав пайдо кунад. Рафтори ғайриоддии шиносони наваш дар ӯ хоҳиши навиштан дар бораи онҳоро бедор мекунад. Ӯ ба ҳаёти ҷамоа таваҷҷуҳ пайдо мекунад ва зуд мефаҳмад, ки сокинони маҳаллӣ асрори зиёдеро аз ӯ пинҳон медоранд. Антонио бо даҳшат дарк мекунад, ки воқеият назар ба ҷасуртарин хаёлотҳояш хеле даҳшатноктар ва бовариноктар аст.