Дар бораи филм
Падарони ду наврасе аз оилаҳои бой — бо шарт баста, ки кадоме зудтар шикаст мехӯрад — фарзандонашонро ба лагери махфие мефиристанд, ки дар он ҷо квестҳо бо мавзӯи қувваҳои махсус баргузор мешаванд. Пас аз рӯбарӯ шудан бо мушкилоти аввалин ва низоъҳои иҷтимоии ногузир, яке аз бачаҳо мехоҳад ба хона баргардонида шавад. Аммо як рӯз пеш аз рафтан аз лагерь, хурдтарин тарбиягиранда ғоиб мешавад. Ҳамаи квестҳо бекор карда мешаванд ва аз бачаҳои беҳтарин омодашуда хоҳиш мекунанд, ки дар ҷустуҷӯ кӯмак расонанд. Кӯдакон беихтиёр шоҳиди ҷиноят мешаванд ва ба дасти ҷинояткорон меафтанд. Тавассути силсилаи саргузаштҳо, кӯмаки мутақобила ва наҷот, ҷавонон мекӯшанд роҳи хонаро ёбанд ва аз хатар раҳо шаванд, зеро ҳама чиз тибқи нақша нарафт.
