Дар бораи филм
Пас аз марги ногаҳонии хоҳари дугоникаш, донишҷӯ Луис барои дафн ба хона бармегардад. Гуфта мешавад, ки духтар аз беморӣ мурдааст, аммо ӯро дар тобути пӯшида дафн мекунанд. Дар шаби аввал ҷавон дар хона ҳузури қувваҳои ғайбро мебинад, мешунавад ва ҳис мекунад — хоҳари мурдааш пайдо шуда мегиряд, ки бародараш ба ӯ хиёнат кардааст ва тарк кардааст. Рӯзи пеш аз он занаки ношинос Луисро огоҳ карда буд, ки дар ин хона намонад, ва гарчанде падараш барои рафтан исрор мекунад, ҷавон боз ҳам тасмим мегирад, ки бимонад ва воқеаро фаҳмад.
