Дар бораи филм
Судзуран мактабе аст, ки дар тамоми таърихи он ҳатто далертарин хонанда натавонистааст ба сатҳи болотарин расад, то бар дигарон ҳукмронӣ кунад. Аммо рӯзе, дар кӯшиши забт кардани «Мактаби Зоғ», ду рақиб бархурд мекунанд — Серизава, ки чандин сол ҳамаро дар тарс медорад, ва донишҷӯи нав Генҷи. Хоҳиши қудрат онҳоро ба ҷанги ниҳоӣ мебарад, ва ин роҳ аз тобеъ кардани заифтарҳо, задухӯрдҳо ва найранг мегузарад. Аммо ҳар қадаре, ки дар одамон бераҳмӣ бошад, ҳиссиёти инсонӣ низ дар онҳо зинда мемонад. Дар инҷо ҷой барои дӯстӣ, худфидокорӣ ва ҳамбастагӣ ҳаст, ки бидуни онҳо ҳеч системае вуҷуд дошта наметавонад. Аммо, мувофиқи қонуни жанр, бояд танҳо як нафар боқӣ монад.