Дар бораи филм
Дар асоси асарҳои Садриддин Айнӣ. Тоҷикистони пеш аз инқилоб, Душанбе. Қаҳрамони асосии филм Шокир наметавонад дар зиндагӣ ҷои худро ёбад: аз ӯ деҳқони хуб намебарояд, тиҷоратро дӯст намедорад, ба ягон ҳунар омӯхта нашудааст, дар омӯзиши муфтигарӣ низ наметавонад пеш равад, зеро дар ақидаҳои Қуръон шубҳа мекунад. Аммо Муфтии Аъзам ба Шокир ояндаи бузурги фармондеҳи ғолибро пешгӯӣ мекунад, бинобар ин қарор медиҳанд, ки ӯро... қатл кунанд. Худи Шокир аз ин бехабар аст ва ҳадафи ҷазои элитаи маҳаллӣ мегардад, ӯ аз шаҳр дар ҷустуҷӯи тақдири беҳтар ва саргузаштҳо мебарояд. Дар ҳамин вақт ба Душанбе қочоқбарони хориҷӣ ворид мешаванд.