Дар бораи филм
Гурбачаи ҷавон бо номи Винсент ҳамроҳи муши Морис аз обхезӣ дар клавесини қадимӣ наҷот меёбад, ки онро маллоҳон бардошта ба Санкт-Петербург мефиристанд ва он ба Эрмитаж мерасад. Дар он ҷо Винсент бо гурӯҳи элитавии гурбаҳо шинос мешавад, ки асрҳо боз осори санъатро аз муш ва дигар зараррасонҳо ҳифз мекунад. Винсент орзу дорад оилаи ҳақиқии гурбагӣ пайдо кунад, аммо намехоҳад дӯсташ Морисро, ки ҷони ӯро наҷот додааст, гум кунад. Винсент маҷбур мешавад дӯсташро пинҳон кунад, ки боз як «заъфи хурд» дорад — Морис ҷавидани шоҳкориҳои рассомиро дӯст медорад. Вазъият то ниҳояти имконпазир мушкил мешавад, вақте ки ба Эрмитаж яке аз бузургтарин расмҳои башарият — «Мона Лиза» меояд, ки хоидани он орзуи ҳамаи мушон аст. Аммо на Винсент, на Морис, на гурбаҳои Эрмитаж намедонанд, ки расмро мехоҳанд бидузданд. Ва ҳоло Винсент бояд тамоми маккорӣ ва шуҷоати худро нишон диҳад, то шоҳкориро наҷот диҳад, шарафи осорхонаро ҳифз кунад ва муҳаббати гурбае бо номи Клеопатра аз толори мисриро ба даст орад.
