Дар бораи филм
Ояндаи наздик. Сафарҳо дар вақт аллакай воқеият шудаанд, аммо танҳо ба гурӯҳи хосе дастрасанд. Барои Лаврик — фиребгари дилрабо ва занбоз — рӯзҳои сахт фаро мерасанд: найранги навбатиаш барбод меравад ва ӯ ҳаёти беғами одии худро аз даст медиҳад. Миллиардери асрор бо номи Больцман ба ӯ охирин имконият пешниҳод мекунад, ки ҳама чизро ислоҳ кунад — сафар ба Маскави соли 1913 ва дуздидани ҷоми ривоятии Гименей аз «Кассаи арӯсон», ки гуфта мешавад қобилияти бахшидани муҳаббати ҷовидон дорад. Аммо дар гузашта Лаврик бо Варя вомехӯрад — духтари ростқавл ва принсипноке, ки ҳисси ҳайратангез барои шинохтани фиребгарон дорад. Дар кӯшиши фиреб додани ӯ ва расидан ба артефакти дилхоҳ, Лаврик ба саргузаште кашида мешавад, ки тадриҷан ба достони муҳаббат, эътимод ва оқибатҳои ғайричашмдошти сафар дар вақт табдил меёбад.