Дар бораи филм
Тоҷири сарватманд ва занаш ду писар доранд - Раҳул, ки фарзандхондаст, ва Роҳан, ки фарзанди хунашон аст. Раҳул бо Найна дӯст аст, ки ба ӯ ошиқ аст, ва падар мехоҳад онҳоро ба ҳам оиладор кунад. Аммо Раҳул бо Анҷалӣ - духтари зебое, ки дар маҳаллаи камбағал зиндагӣ мекунад, вомехӯрад ва ба ӯ ошиқ мешавад. Бо вуҷуди ваъдае, ки ба падар додааст, ки аз духтар даст мекашад, Раҳул пинҳонӣ бо ӯ издивоҷ мекунад, ки ин хашм ва нафрини падарро ба бор меорад. Раҳул хонаи падариро тарк карда, ба Лондон меравад. 10 сол мегузарад. Роҳани калоншуда, ки мӯъҷизавор аз писарбачаи фарбеҳ ва пуртаоми бесуботе ба варзишгари зебо табдил ёфтааст, аз ихтилофи байни падар ва бародараш огоҳ мешавад ва қасам мехӯрад, ки бародарашро ба хонавода бармегардонад.