Дар бораи филм
Пас аз ҳодисаҳои фалокатбори қисматҳои қаблӣ, инсоният бо мушкили нав рӯбарӯ мешавад — на танҳо дар байни динозаврҳо зинда мондан, балки роҳи якҷоягии зист бо онҳоро пайдо кардан. Вақте ки гурӯҳи олимон лоиҳаи барқарор кардани экосистемаи давраи пеш аз таърихро дар ҷазираи дурдаст оғоз мекунад, ҳама чиз аз назорат мебарояд. Акнун динозаврҳо на танҳо шикор мекунанд — онҳо таҳаввул меёбанд. Дар заминаи муноқишаи ҷаҳонии байни корпоратсияҳо, ҳукуматҳо ва фаъолон, қаҳрамонон бояд интихоб кунанд: он чи офаридаро нобуд кунанд ё ба оғози нав умед диҳанд. Ин на танҳо бозгашт ба сарчашма аст. Ин давраи нав аст.
