Дар бораи филм
Пирии ҷамоаи бутпараст мекӯшад қавми худро аз хашми худои қадимӣ Ҷикираг наҷот диҳад. Аз замонҳои қадим мардуми ин сарзамин бо худо дар сулҳ зиндагӣ мекарданд ва аҳдномаи байни онҳо басташударо қатъӣ риоя мекарданд: ҳеҷ як фонӣ аз ҷангал бештар аз он чи барои зинда мондан лозим аст, намегирад. Аммо вақте ки сокинон, тарсро фаромӯш карда, ваъдаи худояшонро вайрон мекунанд, ӯ барои интиқом меояд. Тавозуни вайроншуда боиси харобиҳои даҳшатнок мегардад, ҷамоаро девонагӣ фаро мегирад ва акнун ҳеҷ як бутпараст аз ҷазои бераҳмона наметавонад раҳо ёбад.