Дар бораи филм
Империяи Муқаддаси Рум ба бетартибии хунин ғарқ мешавад, дар ҳоле ки даъвогарони рақиб барои тахти холимонда мубориза мебаранд. Ян, роҳбари шуҷои қасамхӯрдагон, бо иштиёқи кам ба қадами хиёнатомезе дар бозии сиёсӣ розӣ мешавад: рабудани арӯси як ашрофзодаи бонуфуз, то роҳи ӯро ба сӯи қудрат баст кунад. Аммо ба таври ногаҳонӣ, Ян нисбат ба асираш ҳиссиёти амиқ пайдо мекунад ва барои озод кардани ӯ ба тамоми артише, ки посбони ашрофияти фосид аст, муқобилат мекунад. Қаҳрамон мефаҳмад, ки акнун тақдири Империя ва инчунин муҳаббати ӯ на дар дасти подшоҳон, балки танҳо дар дасти худи ӯст. Ва дар набарди беамони худ, Ян то охир меравад.