Дар бораи филм
Эмили модарашро дар синни хурдӣ гум карда буд. Рӯзе духтар тасодуфан тӯморчаи кӯҳнаи модарашро меёбад, ва пас аз он дар атрофи ӯ ҳодисаҳои аҷиб ва тарсовар рух додан мегиранд. Ба зудӣ ӯ ҳақиқати даҳшатнокро мефаҳмад: тӯморча аз замонҳои қадим бо мавҷудияти торике алоқаманд буд, ки ҳоло мехоҳад онро баргардонад ва барои гуноҳҳои кӯҳнаи оилааш интиқом гирад. Вақте ки хешовандони Эмили дар шароити пурасрор ҳалок мешаванд, ӯ мефаҳмад, ки лаънати хонадонаш ихтироъ нест. Ҳоло ӯ бояд сирри гузаштаи худро ошкор кунад ва роҳи боздоштани бадии қадимиро ёбад, пеш аз он ки он худи ӯро низ фурӯ барад.