Дар бораи филм
Кобб дузди боистеъдодест, беҳтарин дар санъати хатарноки истихроҷ: ӯ дар вақти хоб, ки зеҳни инсон осебпазиртарин аст, сирҳои қиматбаҳоро аз умқи зершуур медуздад. Қобилиятҳои нодири Кобб ӯро дар ҷаҳони пур аз хиёнати ҷосусии саноатӣ бозигари муҳим гардонидаанд, аммо айни ҳамин қобилиятҳо ӯро ба фирории абадӣ табдил дода, аз ҳар чизе, ки дӯст медошт, маҳрум кардаанд. Ва акнун ба Кобб имконият пайдо мешавад, ки хатоҳояшро ислоҳ кунад. Кори охирини ӯ метавонад ҳама чизро баргардонад, аммо барои ин ӯ бояд коре ғайриимконро иҷро кунад — инсиатсия. Ба ҷои дуздии комил, Кобб ва гурӯҳи мутахассисонаш бояд амали баръаксро анҷом диҳанд. Акнун вазифаи онҳо на дуздидани фикр, балки ҷойгузин кардани он аст. Агар онҳо муваффақ шаванд, ин ҷинояти комил хоҳад буд. Аммо ҳеҷ нақшакашӣ ё маҳорате гурӯҳро барои рӯбарӯ шудан бо душмани хатарнок, ки гӯё ҳар як қадами онҳоро пешбинӣ мекунад, омода карда наметавонад. Душмане, ки ёфтани ӯро танҳо Кобб метавонист.