Дар бораи филм
Надя тамоми умр интихоби худро бо назардошти он, ки касеро хушнуд кунад ё ба муҳите, ки дар он қарор дорад, мувофиқат кунад, мекард. Дар натиҷа, дар синни 45-солагӣ ӯ дар бунбаст монд. Аз як тараф, ӯ ҳама чизеро дорад, ки бисёриҳо надоранд — оила, кор дар донишгоҳ, мақом. Аз тарафи дигар, ӯ ҳис намекунад, ки зиндагии худашро зиндагӣ мекунад. Аммо зӯроварӣ бар олами ботинии худ то абад давом карда наметавонад. Пас аз хиёнати шавҳараш, Надя мефаҳмад, ки дигар наметавонад ин тавр зиндагӣ кунад. Дар ҳамин лаҳза ҷиянаш Алёна, ки ба стенд-ап шавқ дорад, ба хонаи ӯ кӯчида меояд ва қаҳрамони асосиро маҷбур мекунад, ки роҳи тағйирро оғоз кунад. Тадриҷан ҳамоҳангӣ бо худро пайдо карда, Надя ба беҳтар шудан оғоз мекунад. Аммо оё Надя метавонад ҳуқуқи худро барои худ будан (ба таври дилхоҳ либос пӯшидан, ба кори дӯстдошта машғул шудан ва бо ҷавон мулоқот кардан) ҳимоя кунад, вақте ки хешовандон, дӯстон ва ҳамкоронаш фикр мекунанд, ки ӯ меъёрҳои ҷамъиятиро вайрон мекунад ва барои пешгирии он ҳама корро мекунанд?