Дар бораи филм
Алла бештари умри худро ба шавҳарони собиқаш, писар ва духтараш бахшидааст. Ӯ ҳамчун омӯзгори хусусӣ кор мекунад, дар ҳоле ки ҳамоно фарзандони калонсол ва шавҳаронашро таъмин мекунад. Наздикони ӯ ҳар рӯз барои хӯроки нисфирӯзӣ ба назди ӯ меоянд, аммо тамоман ба худи Алла таваҷҷуҳ надоранд. Дар яке аз чунин "хӯроки оилавӣ" Алла аз картошка гулӯгир шуда, қариб мемирад, аммо наздиконаш ин чизро ҳатто пай намебаранд. Рӯзе ба сараш нақшае меояд, ки чӣ гуна аз ҳукмронии наздиконаш озод шавад. Алла ба оилааш хабар медиҳад, ки бемории табобатнопазир дорад. Шавҳарон ва фарзандон бо ашки самимии дилсӯзӣ мегиряанд, аммо баъд дар бораи меросе, ки шояд ба даст оранд, фикр мекунанд. Муборизаи ҳақиқӣ оғоз мешавад, ки Алла онро танҳо бо роҳи хеле ифротӣ, бо додани дарс ба наздиконаш ва маҷбур кардани онҳо ба воя расидан, қатъ карда метавонад.