Дар бораи филм
Питер ва Эмма ҳеҷ гоҳ бо ҳам шинос набуданд, аммо як чиз онҳоро дарҳол ба ҳам мепайвандад: ҳарду ногаҳон дар як рӯзи истироҳат аз ҷониби ёрони худ тарк карда шудаанд. Тавре мегӯянд, азоб кашидан дар якҷоягӣ осонтар аст, аммо мушкилии муштаракашон ба як мақсад табдил меёбад, вақте ки онҳо дар шабакаҳои иҷтимоӣ мебинанд, ки собиқ маъшуқонашон дар муносибатҳои нав хушбахтанд. Аз тарси он ки чизҳо дигар ҳеҷ гоҳ ба он хубӣ намешаванд, Питер ва Эмма нақша мекашанд, ки муҳаббати тамоми умри худро баргардонанд. Ҳар кадоми онҳо ҳама корро мекунад, то ба муносибатҳои нави собиқ маъшуқонашон хотима бахшад ва бо онҳо аз нав пайванд ёбад.