Дар бораи филм
Достони ду душмани ҷонӣ — мушбачаи хурд ва рӯбоҳ, ки пас аз ҳодисаи фоҷиавӣ ба биҳишти ҳайвонот меафтанд. Бо тарки ғаризаҳои худ, онҳо беҳтарин дӯстон мешаванд. Орзуи ҷудо нашуданашон пас аз бозгашт ба ҷаҳони заминӣ амалӣ мешавад, аммо мушбача ва рӯбоҳ нақшҳояшонро иваз мекунанд. Ба назар мерасад, ки табиат кори худро мекунад, аммо ба шарофати қудрати дӯстӣ онҳо ба чизе, ки ғайриимкон менамуд, ноил мешаванд.