Дар бораи филм
Зиёда аз ҳазор сол пеш, рӯҳи азобдида дар Замин саргардон буд — нимхудо, нимодам — Геракл, писари тавонои Зевс, шоҳи худоён, ки пас аз анҷом додани ҳамаи 12 корнамоӣ, оилаашро аз даст додааст ва акнун танҳо дар ҷангҳои хунин тасаллӣ меёбад. Дар тӯли ин солҳо ӯ шаш ҷанговари гумшудаи монанди худро гирди худ ҷамъ мекунад, ки ягона маънои зиндагиашон ҷангу хатари марговар аст. Ин мардон ва зан ҳеҷ гоҳ намепурсанд, ки куҷо, чаро ё бар зидди кӣ ба ҷанг мераванд; танҳо мепурсанд, ки чанд пул мегиранд. Бо донистани ин, шоҳи Тракия Котис ин ҷанговаронро киро мекунад, то сарбозони ӯро таълим диҳанд ва аз онҳо қавитарин ва бузургтарин артиши тамоми давру замон бисозанд.
