Дар бораи силсилафилм
Дини ислом, монанди масеҳият, дар тӯли таърих на танҳо назди мӯъминон, балки назди муаррихон низ саволоти зиёде бармеангехтааст. Достонҳои бешумор бо шахсиятҳои асрорангези пайғамбарон вобастаанд, ки каломи Худовандро ба тӯдаи васеи мӯъминон мерасонанд. Филми пешниҳодшуда «Умар ибни ал-Хаттоб» яке аз асарҳоест, ки бар пояи воқеаҳои воқеӣ ва ҳаёти яке аз машҳуртарин халифаҳо сохта шудааст, халифае, ки обрӯи марди солеҳ ва мушовири хирадманди чанд насли ҳокимони исломиро касб карда буд. Ин сериал ба ҳеҷ ваҷҳ таблиғотӣ нест, дар қисматҳояш танҳо далелу ҳолатҳои таърихии исботшуда, ки шахсияти маъруфи халифаро дар саргардонии солеҳонааш ҳамроҳӣ мекарданд, ошкор мешаванд. Ин лоиҳаи филмӣ бидуни саҳнаҳои беадабона ё дигар «навовариҳои» маъмул дар синамои муосир сохта шудааст, аз ин рӯ тамошои он на танҳо барои калонсолон, балки барои насли наврас низ муфид хоҳад буд.
