Дар бораи филм
Соли 1953, Алҷазоир. Франтс Фанон ба вазифаи табиби калони беморхонаи равонӣ дар Блида таъин мешавад. Кишвар зери ҳукмронии мустамликавии Фаронса қарор дорад. Равишҳои навоваронаву башардӯстонаи ӯ дар табобати беморони алҷазоирӣ дарҳол муқовимати маъмурияти муассисаро ба вуҷуд меорад. Аммо Фанон, ки моил ба созишкорӣ нест, ба дифоъ аз ақидаҳои худ идома медиҳад. Ғояҳои ӯ диққати Абан Рамдонро, роҳбари Фронти озодии миллӣ, ба худ ҷалб мекунанд, ки ба Фанон дастгирии худро пешниҳод мекунад. Бо тезу тунд шудани муқобилият байни мақомоти Фаронса ва артиши озодии миллӣ, Фанон ҳамроҳи ҳамсараш Ҷозӣ ба гирдоби зӯроварӣ кашида мешавад, ки дар ниҳоят ӯро водор мекунад дар паҳлуи алҷазоириёне, ки барои истиқлолият мубориза мебаранд, қарор гирад.