Дар бораи филм
Замоне аждаҳоён бар Замин ҳукмфармо буданд, аммо имрӯз онҳоро танҳо дар филмҳо дидан мумкин аст. Аммо як аждаҳои ҷавон, ки аз миёни осмонхарошҳои мегаполисҳо мегузарад ва аз нигоҳи одамони ҳамеша шитобон пинҳон мешавад, орзу дорад, ки ба ҷойҳое бирасад, ки тибқи ривоятҳо хазандагони тавоно дар оромӣ ва бехатарӣ зиндагӣ мекунанд. Ӯ ин корро аз як писарбачаи бадбахт хоҳиш мекунад, ки мисли ҳамаи мо, ҳатто гумон намекард, ки аждаҳоён воқеӣ ва хеле дилрабо мавҷудотанд. Онҳо якҷоя ба сафар дар гӯшаҳои асроромезтарини Замин мебароянд ва писарбача бояд саъй кунад, зеро наҷоти насли аждаҳоёнро танҳо саворкори ҳақиқии аждаҳоён карда метавонад!