Дар бораи филм
Сара зиндагии комилан оддӣ дорад. Ба кор меравад, шабҳо ба варзишгоҳ меравад, баъзан бо писарон вохӯрӣ мекунад, гоҳ-гоҳ бо дугонаҳояш сӯҳбат мекунад, назди равоншинос меравад. Ин ҳамин тавр идома меёбад то он даме, ки писари Морфеус — Лэнгстон Фишбёрн чашмони ӯро мекушояд: ҷаҳони атрофи ӯ танҳо як шабеҳсозист ва акнун вақти бозгашт ба воқеият наздик мешавад. Ба гуфтаи дигар, на танҳо Сара, балки дигар одамон низ дар бораи ҳаёти ғайривоқеии худ огоҳ мешаванд. Аммо бар хилофи онҳо, Сара тамоман зид нест, ки то ҳадди имкон дар ин шабеҳсозӣ бимонад.