Дар бораи филм
Ноябри соли 1942. Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ идома дорад. Нависандаи ҷавон Аҷит ба муфаттиш Бёмкеш барои кӯмак дар ҷустуҷӯи падари беному нишонаш муроҷиат мекунад, ки аз ӯ ду моҳ боз ҳеҷ хабаре нест. Муфаттиш ба дархост ҷавоб дода, ҷустуҷӯро аз доираи атрофи гумшуда — олими нобиғаи эътирофнашудаи химия Бхувана, ки аввалин шуда формулаи "афюн"-ро офарида, ин мафҳумро ба истифода дароварда буд, оғоз мекунад... Аз сиёсатмадорони Калкутта то мафиягарони ҷопонӣ, аз ҷинояткорони чинӣ то амрикоиёни ҳарис — ҳама дар ин достони гумшавии бузургтарин нобиғаи озод саҳм гузоштаанд. Ҷустуҷӯ Бёмкешро ба лабиринте мебарад, ки нақшаи онро танҳо офаранандаи асосиаш медонад, ки ба ӯ расидан хеле душвор аст ва ин тӯдаи муаммовиро кушодан ниҳоят мушкил аст...