Дар бораи филм
Дар соли дурдасти 2000, Хуан, Пепо, Роже ва Коста, дар остонаи ҳаёти калонсолӣ, дар бораи сафари озоду беғами тамоми Аврупо орзу мекарданд, аммо саргузашти онҳо, монанди дӯстиашон, аз сабаби ҳодисаи ногаҳонӣ ба охир расид. Пас аз бист сол се нафари онҳо дубора дар назди нотариус вомехӯранд ва мефаҳманд, ки Хуан, ки пас аз бемории вазнин вафот кардааст, ба онҳо сарвати 600 000 евро васият кардааст, вале бо як шарт: дӯстон бояд сафари сарнагирифтаро ба анҷом расонанд ва хумчаи хокистари ӯро бо худ баранд. Ва ҳоло се марди чилсола, ки ба ҳамдигар комилан бегонаанд ва ба қабатҳои гуногуни ҷамъиятӣ тааллуқ доранд, ба он саргузаште мебароянд, ки дар ҷавонӣ орзу мекарданд. Аммо хоб дар қатораҳои шабона, рақс то субҳ, машрубот ва хӯроки арзон — ҳама он чизе, ки пештар ҷолиб ва фиребанда менамуд — акнун барояшон санҷиши воқеӣ мегардад.