Дар бораи филм
Агенти патрули сарҳадии ИМА Эйнҷел Уотерс вазифаи ҳамарӯзаи худро бо виҷдон иҷро мекунад. Рӯзе аз сарҳад як вайронкунанда мегузарад. Дар нигоҳи аввал ин ҳодиса муқаррарӣ менамояд, аммо ба зудӣ сабаби хобҳои даҳшатноки Эйнҷел мегардад. Бо тасодуфи фоҷиавӣ, боздошташуда дар як истгоҳи дурдаст ҷон медиҳад, ки танҳо тавонист ибораи «Эл-Пасо, лутфан»-ро гӯяд. Уотерс ҳамроҳи ҳамкоронаш вайронкунандаи фавтидаро пинҳонӣ дафн мекунад ва қасам мехӯрад, ки ин ҳодисаро сир нигоҳ дорад. Аммо баъд аз чанд рӯз, ҳангоми гаштугузор дар минтақаи дарё, Эйнҷел ногаҳон бори дигар ҳамон одамро вомехӯрад, ки боз ором мегӯяд: «Эл-Пасо, лутфан». Уотерс ҳис мекунад, ки ақлашро гум мекунад ва чунин ба назар мерасад, ки ин марди асроромез то абад ӯро таъқиб хоҳад кард.