Дар бораи филм
Муносибати Ник ва Ноа беҳтарин лаҳзаи худро аз сар мегузаронад. Чунин менамояд, ки барои ин ҷуфти ошиқ дигар ҳеҷ чиз мисли пештара нахоҳад буд. Силсилаи ҳодисаҳо рух медиҳанд, то ҳар дуи онҳо дар ниҳоят бифаҳманд, ки оё воқеан барои якдигар офарида шудаанд ё, баръакс, беҳтараш роҳҳои худро ҷудо кунанд, ҳатто агар фаромӯш кардани чунин муҳаббати сахт ё нест кардани хотираҳои дар дил хатмшуда душвор бошад. Муҳаббат на ҳама вақт кофист, бахшиш низ баъзан барои ислоҳи вазъ кофӣ нест. Оё онҳо метавонанд гузаштаро паси сар гузошта, аз нав оғоз кунанд?