Дар бораи филм
Соли 1918, тамоми ҷаҳонро пандемияи зукоми испанӣ фаро гирифтааст. Мулки сарватманде дар наздикии Ню-Йорк ба локдаун омода мешавад, соҳибонаш шитобон хизматгоронеро киро мекунанд, ки дар ин муддат зиндагии бароҳаттарин барояшон таъмин намоянд. Дар байни онҳо ошпази машҳуре низ ҳаст, ки бо тавсияномаҳои беайб ва рафтори хуб шӯҳрат дорад. Ва боз ӯ шикорчии хубест... ва манипулятори олиҷаноб. Рӯз аз рӯз вазъият дар хона тағйир меёбад - акнун хизматгорон қудратро ба дасти худ мегиранд ва ба зудӣ бонуи хона низ дар зери таъсири ин ҷаноби ғайриоддӣ меафтад. Шавҳараш дарк мекунад, ки ягона шанс барои зинда мондан ин ғолиб омадан бар ин фиребгар дар бозии маккоронааш аст.