Дар бораи филм
Вақте ки одамон имконияти сафар дар кайҳонро ба даст меоранд, онҳо тасмим мегиранд сайёраҳои дигарро кашф кунанд, ки ин боиси хатои марговаре мегардад. Дар филми «Гуноҳи кайҳонӣ» башарият тасмим мегирад сайёраи дурдастеро санҷиш кунад, ки дар он бо нажоди тавонои бегона, ки технологияи беҳтар ва дигар бартариҳо дорад, рӯ ба рӯ мешаванд. Акнун роҳи дигаре ҷуз ҷанг бо душмани қавитар ва пешгӯинашаванда нест. Дар айни ҳол сарбозон хуб медонанд: агар мағлуб шаванд, бегонагон ба Замин мерасанд ва дар он ҷо насли одамонро несту нобуд мекунанд. Онҳо ин ҳолро иҷозат дода наметавонанд, аз ин рӯ омодаанд ҷанги охиринро қабул кунанд, бо умеди нобуд кардани ҳарчи бештари мавҷудоти берунизаминӣ.