Дар бораи филм
Соҳиби ҷаҳаннам мунтазири Ҷон Константин аст ва боварӣ дорад, ки биҳишт барои онҳое, ки мехоҳанд бо иродаи худ ба ҳаёт хотима диҳанд, то абад баста аст. Аммо Константин натавонист бимирад. Қаҳрамон на танҳо ба дӯзах рафтаву баргаштааст, балки истеъдоди шинохтани омехтаи фариштагону девҳоеро дорад, ки дар сурати инсонӣ рӯи заминро тай мекунанд. Зери фишори вазъият Константин кӯшиши худкушӣ мекунад, то аз рӯъёҳояш халос шавад. Аммо кӯшиш бенатиҷа мемонад. Константин бар хилофи иродаи худ зинда мешавад ва бори дигар дар ҷаҳони зиндагон қарор мегирад. Ҳоло ба ӯ ҳуқуқи муваққатии зиндагӣ дода мешавад ва ӯ марзи биҳишту дӯзахро назорат мекунад, инчунин умедвор аст, ки бо мубориза бар зидди намояндагони заминии бадӣ наҷот меёбад.