Дар бораи филм
Пас аз ҷанҷоли ҷиддӣ бо маъшуқааш дар арафаи хостгорӣ, Ҷорҷ дар ҳолати ошуфта бо мошин ба торикии шаб равона мешавад, то бо фикрҳои худ танҳо монад ва тасмим гирад, ки оё ба ӯ умуман ин лозим аст — издивоҷ кардан?! Ва оё он вуҷуд дорад — муҳаббат, алалхусус муҳаббати ҷовидонӣ?! Барвақти субҳ, худро дар маконе номаълум ёфта ва роҳро дар байни манзараҳои дилрабои табиати Кипр давом дода, ӯ бо духтаре бо либоси сафеди арӯсӣ, ки танҳо дар канори роҳ қадам мезад, вохӯрд. Ҷорҷ қарор кард ӯро савор кунад, зеро эҳтимолан роҳашон як буд ва ӯ вақти холии зиёде дошт... Қиссаи арӯси гурезае, ки ҳамсафари тасодуфии бозидӣ, зирак ва дилнишин нақл кард, муносибати ӯ ба муҳаббат ва издивоҷ, инчунин мулоҳизаҳои худи Ҷорҷ дар ин бора ба баҳси пурҷӯшу хурӯш, сипас ба ҳамдигардӯстдорӣ ва баъдан — ба чизе бештар аз танҳо ҳамдардӣ табдил ёфтанд... Аммо оё ҳама чиз дар эътирофоти онҳо рост буд? Ва оё метавон ба нафари тасодуфан вохӯрда бовар кард?