Дар бораи филм
Вақте ки коргари камбағали корхонаи ҷомашӯӣ Дук-Ҳи пас аз сӯхтор бо ду фарзанди хурдсол бе сарпано мемонад, ӯ мекӯшад аз бонк қарз гирад. Дар аввал ба ӯ рад мекунанд, аммо дере нагузашта «менеҷери бонк» занг зада мегӯяд, ки ба гирифтани қарзи калон кӯмак мекунад, танҳо лозим аст, ки пулро ба ҳисоби муайян гузорад. Ҳазорон доллар қарз гирифта, зан хеле дер мефаҳмад, ки қурбони фиреб шудааст. Дар полис ӯ мефаҳмад, ки садҳо нафар мисли ӯ ҳастанд ва ёфтани фиребгарон қариб ғайриимкон аст. Ва он гоҳ Дук-Ҳи худаш ба ҷустуҷӯи ин ҷинояткорон машғул мешавад.