Дар бораи филм
Маълум мешавад, ки Костян Кот зинда мондааст, пас аз захми вазнин ӯро наҷот додаанд, ва ӯ мехоҳад зиндагии наверо оғоз кунад: гузаштаи худро фаромӯш кунад, муҳаббати нав ва «биҳишти рӯи замин»-и худро пайдо кунад. Аммо пеш аз ин ба ӯ лозим аст, ки ваъдаеро, ки ба дӯсташ додааст, иҷро кунад. Барои ин ӯ ба сафар мебарояд. Ва боз ӯро гирдоби воқеаҳое, ки ҳеҷ кас интизор надорад, фаро мегирад. Боз Костян бисёр озмоишҳоро аз сар мегузаронад, ки дар онҳо зинда мондан ғайриимкон менамояд.
