Дар бораи филм
Дар арафаи иди Мавлуди Исо ду хоҳар — Ида ва Тува — барои ғаввосии зимистона мераванд. Аммо он чи бояд фароғати анъанавии оилавӣ мешуд, ба муборизаи ноумедонаи наҷоти ҳаёт табдил меёбад, вақте ки яке аз духтарон дар умқи сӣ метрии қаъри уқёнус дар тала гирифтор мешавад. Оксиген ба охир мерасад, алоқа қатъ шудааст, то маскуни наздиктарин километрҳо биёбони пурбарф вуҷуд дорад... Наҷоти якдигарро танҳо бо иҷрои амали ғайриимкон ба даст овардан мумкин аст.
