Дар бораи филм
Ду бародар — калониашон Фаррух, ки аллакай наврас аст, ва хурдиашон Азамат, ки ҳанӯз хурдакак аст, бо роҳи оҳани борикшуда ба назди падарашон сафар мекунанд. Вай замоне модарашонро тарк карда буд ва ҳоло дар гӯшаи дурдасти Тоҷикистон зиндагӣ мекунад. Писарбачаҳо ба назди ӯ меравад, зеро дигар касе намондааст: модарашон вафот кардааст. Сафарро бародари калонӣ ба роҳ мемонад, ки пинҳонӣ умедвор аст, ки аз «хурдии» дилгиркунандааш халос шавад. Ин аввалин сафари мустақилонаи қаҳрамонони ҷавон аст. Онҳо бо шавқ ба ҷаҳони атроф, поездҳои гузаранда, одамони дар тирезаҳо ва манзараҳои атроф менигаранд.