Дар бораи филм
Якчанд аср пеш ба ҳудуди панҷ қабилаи африқоии рақибу душман як метеорити вибраниумӣ — металли нодире, ки қодир аст ларзиш ва энергияи кинетикии ба он нигаронидашударо фурӯ барад — афтод. Яке аз ҷанговарон якчанд гули «алафи дилшакл»-ро, ки бо хӯлаи бегонасайёраӣ таъсир дидааст, мехӯрад. Ӯ қобилиятҳои ғайримуқаррарӣ пайдо мекунад, аввалин «Пантераи Сиёҳ» мешавад ва тамоми қабилаҳоро (ба ҷуз писарони мағрури кӯҳҳо) ба як халқ муттаҳид карда, асоси давлати ягонаро бо номи Вакандо мегузорад. Зиндагӣ беҳтар шуд, зиндагӣ хушҳолтар шуд. Бо мурури замон чӯпонҳои содда технологияҳои пешрафтатаринро бо истифода аз вибраниум аз худ карданд, ки ба онҳо имкон дод рекордҳо дар пашмчинӣ ва шириниёбӣ ба даст оранд, мӯҳлати истифодаи найзаҳои шикорро ба таври ҷиддӣ афзоянд ва аз ёрдампулӣ ва дасти бародарии кӯмак даст кашанд. Ва агар касе аз берун ҳамоно ба сарвати миллии вакандиён дасти таҷовуз дароз мекард — Пантераи Сиёҳ фавран ҳама гуна кӯшишҳои равшанро қатъ мекард, дар посгоҳи сулҳ ва пешравӣ истода. Аммо ҳоло...
