Дар бораи силсилафилм
Дар шӯъбаи милитсияи як шаҳри бандарии соҳили баҳр овозаҳо паҳн шудаанд, ки капитан Макар Климовро аз Маскав ба ин ҷо бо сабаби ишқбозӣ бо ҳамсари як роҳбари калон аз Петровка бадарға кардаанд. Ин рост аст ё не — касе намедонад. Дар ҷануб ба Макар маъқул аст: ҳавои тоза, занони зебо, шӯру ғавғои пойтахт нест. Хонае, ки ба ӯ доданд, дар соҳили баҳр қарор дорад. Аммо таассуроти аввалини Климов аз ҳаёти ором ва вилоятӣ зуд аз байн меравад: қочоқ, маводи мухаддир, савдои одамон — маҷмӯи томи ҷиноятҳое, ки ба муқобили онҳо ӯ дар ин шаҳрак бояд қариб танҳо мубориза барад. Аммо бо вуҷуди ин Макар як дӯсти содиқ дорад, ки дар ҳама кор ба ӯ кӯмак мекунад — саге бо номи Бим! Ҳангоми дастгиркунӣ ӯ ҳар касеро, ки мехоҳад гурезад, пайдо мекунад, аз назди контейнери маводи мухаддир бетараф намегузарад ва ҳатто ба хатоҳои хурди худи Макар бо назари сарзаниш нигоҳ карда, ба ҳамкораш имкони «истироҳат» намедиҳад.